De lange route

Leenard Kanselaar Uncategorized

Martin, Joey en Soufiane helpen wekelijks bij diverse activiteiten van The Mall. Martin is 2 jaar in Nederland en weet hoe fijn het is als er iemand is om een praatje mee te maken. Joey heeft een neusje voor de praktische ondersteuning. Hij heeft het oud-papier al buiten gezet voordat wij er aan dachten, omdat hij de afvalkalender uit zijn hoofd kent. Soufiane is 19 jaar en komt al jaren over de vloer bij The Mall. Eerst als jongere; inmiddels als actieve helper en coach van het voetbalteam. Het verhaal van een bijzondere ontwikkeling.

Soufiane: “In het begin werden we The Mall wel eens uitgestuurd; hadden we wat kattenkwaad uitgehaald. Ik was een jaar of 13, en speelde toen mee met het voetbalteam van The Mall, met Nick als coach. Nu ben ik zelf de coach van het huidige voetbalteam, en helpt Nick mij daarbij.”

“Toen ik 16 jaar was ging ik andere dingen proberen en prioriteit geven. Er zijn best wel wat dingen die ik anders had kunnen aanpakken. Zo moest ik op BBL-niveau (Beroepsbegeleidende leerweg) beginnen, omdat ik school nooit serieus nam. Daarom moest ik helemaal via VMBO-Kader, naar Niveau 3 en toen naar Niveau 4. Nu zit ik in het derde jaar van mij MBO. Het is de lange route, maar spijt heb ik er toch niet van. Ik heb ervan geleerd, en leer iedere dag nog wat. Ik focus nu op de toekomst; een baan die past bij mijn talenten. Soms ben ik nog wel wat lui – op tijd komen blijft moeilijk, haha -, maar als er nu een deadline is voor het inleveren van verslagen, krijg ik ineens de kick om daaraan te werken. Dat was vroeger echt niet zo.”

“De stage bij The Mall betekent veel voor me. Dat ik die kans heb gekregen op een plek waar ik me al jaren vertrouwd voel. Zelfs nu de subsidie weggevallen is, mag ik blijven. Hoe tof is het dat zo veel mensen investeren in The Mall, omdat jongeren de toekomst zijn. Daar heb ik veel respect voor.

En daardoor blijft nog zoveel bestaan, waardoor ik zelf ook weer de nieuwe generatie kan helpen. Dat wil ik later ook blijven doen, want jongerenwerk is belangrijk. In die leeftijd ga je vaak dingen proberen en dan kan het snel de verkeerde kant op gaan. Veel jongeren hebben moeite om over die gevolgen na te denken. Ik wil jongeren hier bewust van maken. Dingen van een andere kant leren bekijken; niet altijd vasthouden aan je eigen standpunt. Dat zijn mooie lessen om te delen.”

“Dat merkte ik ook tijdens onze brainstormsessie met jongeren in de Tweede Kamer met de ChristenUnie. Ook daar merk je dat je belangrijke onderwerpen van verschillende kanten kunt bekijken. Volgens mij kunnen veel jongeren dit niet, omdat ze te weinig buiten komen. Andere mensen ontmoeten, liefst de goede mensen uiteraard, en in aanraking komen met het echte leven. Dat is toch wat anders dan op de Playstation. Ook prima om te doen, maar je mist dan gewoon wat.”